Uzun zaman sonra, tekrar merhaba.
Bugün size benimle birlikte yaşayan, bir kısmı da ne yazık ki melek olan kedilerimi tanıtacağım. Onlarla birlikte yaşamak bana eksik noktalarımı tamamlamayı, öz güveni, sonsuz sevgiyi ve ne olursanız olun kabul edilmeyi gösterdi.
Bir kediyle yaşamak size öncelikle kendinizi sevmeyi öğretir. Daha sonra uykunun her anının değerli olduğunu elbette :3 Oyun oynamanın ve kendini geliştirmenin bazen yemek yemekten daha önemli olduğunu, yanınızdaki insanlara değer verdiğinizde değer göreceğinizi ama sizin hayatınıza sizden başka kimsenin karışmaya hakkı olmadığını öğretir kediler. Bunun dışında ağladığınızda yüzünüzdeki yumuşak pati, kışın sıcak ayak ya da göğüs sobanız, yazın yatağın soğuk ucu için kapıştığınız oyun arkadaşınız, çocuğunuz, dostunuz, hayatınızın ışığıdır.
Kedi sahibi olan okurlarımın kedileriyle mutlu bir hayat sürmesini, olmayanların ise en kısa sürede bu huzura erişmesini dilerim.
Sevgilerimle.
Nilze :3
Not; Çekimler benim için olduğu kadar onlar için de keyifliydi. Hepsinin göbeğini tek tek kemirdim :3
Öncelikli olarak;
Annemiz, Süheyla!
Süheyla'nın doğumu ve onun annesi, Hatun :3
Süheyla'nın bebekliği, şımarıklık ve oyun dönemleri :3
Bizim küçük kızımız Süheyla'da anne olmaya adım attığında...
Ve her anne gibi, bizim kızımız da yavrularıyla daha da güzelleşti...
Ve, son olarak, Süheyla hala bizimle, artık dört yaşında ve mutlu bir kedi :3
Şimdi, Süheyla'nın yavrularına geçiyoruz. Doğum sırası ile gidecek olursak;
Atos
Henüz gözleri bile açılmamış, avuç içi bir yavru iken...
Erkek kardeşi Aramis ile birlikte
Kocaman adam olmuş da uyurken anne korurmuş...
"Ben yakışıklı bir adamım! Hıh!"
Ne yazık ki Atos'u bir sene önce kaybettik. Yeri asla doldurulamaz ve her daim içimizin sızısı. Güzel uyu yakışıklı şövalyem. Seni çok özledik.
İkinci bebeğimiz;
Portos
Minicik, minnacık, ufacık bir prenses kucağımdaki...
"Ben büyüyünce güzel olacağım! Hıh!" bakışı
Ve tabii, büyürken kardeşlerle oyun oynamanın tatlı keyfi
"Bize bugün sosis vereceklermiş Aramis mıhıhıhı" dedikodusu... Kız olmanın gerekliliği tabii :3
Ne yazık ki, iki yıl önce kendisini kaybettik. Boynum o gittiğinden beri üşür.
Güzel uyu prensesim. Seni çok özledim.
Üçüncü olarak,
Aramis
En sevdiğim şey kocaman adam olacak pisilerin göbeğinde uyumaktır hehe :3
Kardeşleri arasındaki iri yarı yapısı ile kocaman bir adam kendisi :3
Mahallemizin çapkın erkeği ve ilginç uyuma biçimleri
Kendini insan sanmanın vücut bulmuş hali...
Kız kardeş göbeğinde uyumanın güzelliği
Aramis mahallemizin çapkınıdır, eve yalnızca yemek yemeye ve uyumaya gelir. Annesinden daha iri yarıdır ve çok uysaldır. Sever sayar mıncıklar öperiz. Tabii, bulabilirsek :D
Son yavrumuz olarak,
Dartiş
Bilgisayar şarj aleti büyüklüğünde ufacık bir melek...
"Nasıl güzelim haberiniz yok..." nazı...
Yılbaşı maskotu olarak kullanıyoruz kendisini :3
Benimle uyur, benimle uyanır, bana naz yapar, bendir, benimdir...
Annesini örnek alarak sütümü gasp etmeyi de bilir ama...
Çakal ya :3
Temizlenirken bile artist :3
Normalde benden başkasına yanaşmaz küçük hanım ama sevdiceğimin kokusunu da sevdi... Sıpa!
Dartiş hala bizimle birlikte mutlu bir hayat sürmekte. Hayatının %80i uyumakla, %18i bana naz yapmakla, %2si de "önemsiz" aktivitelerle geçmekte. Şu an üç yaşını sürdürüyor ve kısır bir dişi.
Göbeğini kemirdiğim ya :3
Ailemizin son üyesi... Süheyla'nın yavrusu değil fakat ailemizin bebeği;
Minnak
Kendisi henüz altı aylık fakat anneyi korumaya aldı bile :3
Rusça öğreniyor... Kız tavlayacak oğluş :3
Sokağa çıkıp evin sağlamlığını da kontrol eder... Evin beyi...
Minnak şu an altı aylık ve her iki gözü de kör olmasına rağmen mükemmel tepkileri olan bir erkek. Bizimle mutlu mesut ve tüm oyunculuğu ile yaşıyor.
Bizim ailemiz budur. Evimizdeki üç pisimiz ve sokaktaki erkeğimiz ile mutlu bir hayat sürmekteyiz :3
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder